Dienstag, 11. März 2014



Free easy reading texts for beginners and advanced students like a kind of bridge between student’s books and newspapers or original literature!

For more information: rainer.lehrer@yahoo.com

(Learn languages! Rainer: + 36 20 334 79 74 or + 36 20 549 52 97)

Click here!       Russian version      German version         French version    Spanish version      Hungarian version     English version       All seven versions together





I) Newton coquit ovum,


Isaac Newton sapiens clarus Anglorum saepe in operibus, oblitus erat etiam edere et bibere. Mane rursus ad prandium non accessit. Attulit uxor alabastrum cum aqua unumque ovum in studium suum, ubi caminum eius erat pro experimenta. Suscepit mulier horologium Newtoni et ovum iuxta eum, et dixit: "Ecce hic est ovum et horologium. Pone alabastrum in caminum coqueque ovum III minutes" et exiit. Tandem reversus est in locum eius. Vidit Newton discumbentem habebatque in manu sinistra librum in quo legebat et in dextram ovum. Coquens in camino in alabastro  ............... horologium.


II) Nova moneta 


Carolus Fridericus Gauss mathematicus Germanus fuit sicut et nos omnes olim Infans. Gauss pater fuit murarius. Quia semper industrius erat, brevi praestetit aliis. Mercedem autem habebat premium murariorum calculare post vesperam . Fuerunt enim Carolo, qui erat ibi tribus annis,optimae horae. Sedet ad mensam pater eius, et filius in genu patris ascendit , respexit in charta numeros calculansque cum patre. Saepe enim depictaba calce numeros in parietem domus, vel baculo scripsit in arena. Olim pater Gauss erravit et filius errorem videns mutavit eum patre. Pater valde felix fuit deditque filio novam monetam. Pro ea non emit dulcia, sed semper eam cum sibi habebat et cum mox clarissimus fore memor erat sui primo successo in mathematicis.


III) Cursus con filo


Karl Eduard Gauss Weberque laboraverunt in inventionem telegrammatae. Gauss laborravit in observatorio in suburbe Weber in officina in medio urbis. Mickelmann, servus nuntius Observatorii perpetuo cursu properavit inter iis trahendus epistulas. Tandem venit magnus dies. Primum mittantur telegrammata ex observatorio Gaussi ad officinam Weberi. Gauss misit Mickelmannum ad Weberum dicendum de telegrammata veniente. Festinavit servus bonus Fuit is celerior quam telegrammata. Cum ergo venisset in officinam, telegrammata nondum fuit ibi. Pauci minutes post ea advenit dixitque: "Mickelmann venit."


IV) Tranquillitas philosophi


Fridericus Hegel tantum vixit solum in mundo animi eius, ut mundus exterior pro eo non erat. Et scripsit in manuscriptum cum servus intravit clamavitque: "Casa nostra ardet!" Philosophus breve aspexit ad servum: "Ioannes, dic hoc uxore meae !" et perrexit scribere. Solum vespere audivit legionem ignis flammas in vestibulo exstinguisse.


V) sapiens animo absentis


Sapiens Germanus Fechner Gustav semper in tempore venit. Olim ante orationem ille observatum est, quod horologium eius non erat in sacculis suis. "Discede ad uxorem meam," dixit assistente, "horologium meum est in triclinio.  Nisi festines, revertere potes in decem minuta!" et  cum manu dextra tollit horologium e sacculi suo. "Iam novem hora est, usque ad initium Lectionis satis est tempus."


VI) Pictor et Burchard


Magister praeclarus Jacob Burchard, auctor aliquot opera artis, vir modestus erat. Iam diu amici eius frustra tentabant eum persuadere,se pingi a pictore. Tandem succederunt. Amici dixerunt ad pictorem notare tempus pretiosum. Pervenit ille in tempore ad picture imaginem petere. Sed pictor non cognovit eum dixitque: “Non possum, nam exspecto praeclarum magistrum.” "Me paenitet," Burchardi dixit et abiit.


VII) Responsum Roentgen


Aliquando Konrad Roentgen epistula accipiet. Mittentis rogasset eum x-radios mittere, et explicationes illis uti. Dixit quod in pectore fixa pila esset, sed non habebat tempus ad Roentgen adire. Roentgen, qui admodum humorem habebat, ita respondit: "Doleo nunc non habere x-radios, etiam est satis difficile mittere eos. Sed facilius esset te pectorem tuum ad me mittere."


VIII) In examinatione


Quodam die Roentgen rogavit discipulum pigrum in examinatione. Et non potuit respondere ullam questionem. Rogavit denique Roentgen. "Dic mihi, qui te tenebant lectionibus?" Postquam respondaverat discipulus, Roentgen dixit: "Tibi est qualis progressus. Nesciebas autem quoque id ultimo tempore quoque."


IX) Falsa coniunctio


Discipulus qui facit exercitatio in hospitio. Exspectat patientem ab cellula interna ad investigationes. Quamquam repetens vocavit patientem, is non pervenit. Cum autem medicus domum vellet ire, rursus vocat cellulam internam clamatque: "Quid est tanta pigritia in cellula interna?" Respondit vox friga: "Scis, ad quem loquatur?" "Minime," admittit discipulus. "Caput cellulae interiae, magister Notter." "Scis qui hic loquitur, magister ?" "Minime," inquit, professor. "Deo gratias," inquit discipulus desinitque coniunctionem


X) responsum Virchowi


Rudolf Virchow nobilis anatomicus Quondam interrogatus erat a HOMO NOVUS valde dives, si sciret bonum remedium in podagram. 'Ita vero,' dixit Virchow 'etiam valde bonum. Laborare cotidie pro tribus denaris et laborare tu ipse."


XI) Medicus et pictor


Medicus Heinrich Hoffmann nobilem pictorem Schwindum, sicut ambulavit in oris, curavit. Sicut Hoffmann non miserat cartulam, institit eum mittere cartulam. Hoffmann non voluit pecuniam sed rogavit Schwindum mittere parvam picturam. Itaque Schwind  illi misit picturam "cantorum in Wartburg certamen. Hoffmann accipere noluit, quia videbatur nimis pretiosum. Sed Schwind institit. Itaque Hoffmann dixit Schwind tener promeritum pro curatione pneumoniae.


XII) Ad cogitandum

Vicinus Roberti ad mensam olim fuit iuvenis olim, qui putabat se omnia scire quoque disputavit de medicina. Declaravit enim certe maxime in patientibus aegretos imaginarios esse. "Certum est," inquit medicus et bacteriologus, "sunt et satis sani imaginari."

XIII) Einstein in veteri Café Kranzler

In Berlin annis Albert Einstein saepe sedit in veteri Café Kranzler, angulum Linden / Friedrichstraße bibens amphoram plenae coffeae suspensus in mathematicis visione ....... Olim iterum res difficiles habebat calculi tabulam eius ad scribendi quaerens, sed non invenit eam. Quid poterit facere? Itaque in paulam mensam marmoream scripsit. Semper creverunt ordines novae calculi numerorum, usque mensa erat consumata.  "Quid nunc?" putavit.Subito vocavit hospitem ad se: "Te oro, mi amice, fer mihi alteram tabulam!"

XIV ) Invalidus in arithmetica

Albert Einstein , creator egregius theoriam relativitatis,iam in iuventute laboravit in oblivione praeceptoris. Aliquando cum automobile publici iit, totus abdito in libro de superioribus mathematicis. "Portorium quaeso," inquit conductor subito. Sustulit Einstein e sacculo eius, etiam nunc totus abdito in libro, dua frusta denarii, unum frustum decem denarii et unum frustum quinque denarii." Sed conductor putavit id non saitis esse, quia portorium viginti denarios constat. Tum Einstein rursus sustulit e sacculo eius, etiam nunc totus abdito in libro, unum frustum decem denarii. “Videtur te non validus esse in arithmetica,” dixit conductor.

XV) Einstein deliquit

"Non possum invenire adiutorem." Unum diem Edison querebatur apud Einstein. «Cotidie iuvenes multi venient ad me, sed nemo manet apud me." "Et quomodo eligis candidatos?" Einstein rogavit. Inventor tradidit eo folium cum quaestionibus dixitque “Qui potest respondere, erit adiutor meus." "Quot passi sunt a Pompeiis ad Romam?" Einstein legit statimque respondit. "Necesse est tabulam respicere." "Quid Aluminii compositio?" "Potes legere in libro de metallicis ....." Cum Einstein omnia respondaverit, conclusit: "Non me oportet exspectare inprobationem, ultro recedo."
XVI) Magister Einstein et puer parvulus
Einstein
magister in scola, habebat capillos nimium longos. Cum in itinere ambulabat, vidit puerum plorantem. Einstein substitit quaesivitque, "quid ploras?" "Perdidi pecuniam" puer plorans respondit, “mater mea dederat capillos sectu." Einstein sustulit denarium de sinu suo voluitque id ei dare .. Puer cum nummum vidit oculos ad Einsteinum convertit consideransque capillos longos Einsteini ait: "Custodi nummum; Tibi section capillos magis necesse est quam mihi."
XVII) Uxor Einsteini
Quondam interrogata erat nobilis physici uxor si intellegat theoria relativatis mariti. Postquam cogitavit paulum mulier inquit: "Non, sed plus intellego, scio Einsteinum ipsum."
XVIII) Usque ad hanc aetatem
Professor Heisenberg aliquando
fuit in convivio et locutus erat cum filiam viginti annis hospitis. Ea autem nesciebat Heisenbergum sapientem esse, ita simpliciter percontata erat: "Quid est opus tuum?" "Studiosus sum physicis", inquit Heisenberg subridens.Quid ergo? usque ad hanc aetatem." Et haud multo post ait:"Interrogationem meam peregi ante biennium."

  
 
 XIX) Responsum physici
Quia prima arma atomica americana facta sunt, Oppenheimer Robertus, sapiens et democraticus ante Congress explicavit, quis effectus terribilis habent illa arma. Congressus interrogavit: "Estne remedio contra hac arma?" "Optume," inquit sapiens. "Et quid est medium?" Respondit Oppenheimer: "Pax!"




XX) Futurus criticus


"Tu iterum egisti aures asini in librum tuum!" Dixit pater ad minorem Gotthold Ephraim Lessing. "Pater, liber habet ius reciper aures asini!" inquit futurus criticus.
XXI) Goethe in taberna
Goethe laetus rediit ad Jena "Gasthaus zur Tanne", ubi "Erlkönig" eius natus est. Aliquando iterum venit ad tabernam, et iussit hostem adducere vinum. Vinum autem miscuit cum aqua. Bibebant vinum in taberna et discipuli ad aliam mensam sedens, iucundi erant et factus est multus clamor. Cum vidissent Goethe vinum cum aqua miscere risuerunt. Tum unum ex iis dixit: "Mi domine, dic mihi, cur liquorem nobilem cum aqua miscuisti?" Inquit Goethe "Aqua sola facit hominem tacitum, hoc videre potest in pisces in laco. Aut vinum solum facit stulte. Hoc nobiles, in mensa demonstrant. Et quia nec volo esse neque tacitus neque stultus, bibi vinum mixtum  cum aqua."

XXII) Aut - aut

Aliquando servus parvus Goethi rapuit e coquinatorio magnum piscem, absconditque illum sub tunica. Cum properaret per hortum, Goethe forte stetit in fenestra, et vidit pinnam piscis prospicere sub togam servi. "Heus, puer," inquit graviter. Puer balbutiendo: "Quid quid imperas, mi domine?" "Si vis ambulare cum pisce meo, iubeo tibi aut piscem minorem, aut togam longiorem sumere."
Clickhere! Let’s have some reading practice for a start! Back to portal!

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen